homeride 27 & 28 juni 2020
kinderfonds

Log in

Al 158.629 Euro gedoneerd!
Teams: 66
Homeriders: 523

Saamhorigheid, kameraadschap en eensgezindheid

Omdat HomeRide tien jaar bestaat, nemen we jullie mee langs de verhalen van 10 jaar HomeRide. Deze keer blikken we terug op het verhaal van De Noormannen, die in 2015 meefietsten.

In de zomer van 2014 start een aantal mannen met wielrennen in groepsverband. Samen trainen ze met enige regelmaat. Op 6 oktober van dat jaar wordt de groep opgeschrikt door een onheilsbericht vanuit renner Gert: zijn dochter Noor heeft leukemie. Er volgt een hele spannende tijd voor de familie.   

Tijdens de behandeling van Noor maakt het gezin dankbaar gebruik van Ronald McDonald Huis Groningen zodat ze in deze moeilijke tijd altijd dicht bij Noor zijn. Tijdens hun verblijf in het Huis komen ze in aanraking met HomeRide. De wielergroep van vader Gert twijfelt geen moment en besluit deel te nemen. De naam van het team wordt, hoe kon het ook anders, ‘De Noormannen’. Er volgt een intensief traject van voorbereiden, trainen, nadenken over fondsenwerving en het uitvoeren van de bedachte activiteiten. Dit alles met commitment, vastberadenheid en dezelfde energie die Noor moest opbrengen in haar strijd tegen leukemie.     

“Wij hebben HomeRide ervaren als een prachtig evenement, met een lach en een traan en dertien Noormannen die, samen met een geweldig begeleidend team en alle support van hun families, alles hebben gegeven om de 500 kilometer in 24 uur af te leggen”, vertelt Tinka Mirjan, moeder van Noor. En Noor, die was er iedere kilometer van de tocht bij in haar rolstoel om de mannen aan te moedigen. “Ik wilde mijn vader heel graag aanmoedigen”, zegt ze. “Ik ben namelijk heel trots op hem.”  

Als herinnering aan hun deelname aan HomeRide maakt het team een fotoboek. Van de voorbereidingen tot en met het rijden van HomeRide, alles is vastgelegd. De mannen sluiten het boek af met ‘Wij, De Noormannen, hebben het volbracht!’. 

Moeder Tinka Mirjan vertelt verder: “Wat met een vreselijke diagnose voor Noor begon, is in korte tijd omgezet in een indrukwekkende situatie en een collectief waarin woorden als commitment, saamhorigheid, kameraadschap en eensgezindheid trefwoorden zijn. Het is een hele waardevolle periode geweest. Een blijvende herinnering. Een periode waarin we met en voor elkaar zijn opgetrokken. Wij hebben afgezien, en hoe! We hebben georganiseerd, gelachen en emoties gedeeld en uiteindelijk ons doel én meer dan dat gehaald voor het Ronald McDonald Huis in Groningen. Zowel sportief als financieel. Met dit initiatief hebben wij een prachtig gebaar weten te maken en uiting kunnen geven aan onze onderlinge verbondenheid en maatschappelijke betrokkenheid. Dat voelt goed. Niet dat we klaar zijn, dat ben je nooit en Noor is dat ook (nog) niet. Zij moet verder. Maar niet alleen!”  

Inmiddels zijn we bijna vijf jaar verder en Tinka Mirjan vertelt hoe het nu met het gezin gaat: “Het gaat op dit moment goed met ons. Noor is inmiddels 16 jaar en heeft nu 2,5 jaar na het einde van de behandeling goede uitslagen. We zijn op de helft, bij 5 jaar goede uitslagen gaan we ervan uit dat Noor is genezen. Het is een hele spannende en inspannende tijd geweest.” De driemaandelijkse controles zijn nog altijd spannend voor het gezin maar ze hebben vertrouwen en pakken de draad weer op. “Noor is altijd ons voorbeeld geweest tijdens haar ziekteproces en ook nu is ze dat. Hoe zij heeft gevochten en geknokt, en hoe zij het leven nu weer oppakt… Daar kunnen wij alleen maar respect voor hebben. Ook voor Noor haar broer Sam nemen wij ons petje af. Hij heeft nooit geklaagd of aandacht opgeëist, hij is er altijd geweest voor zijn zusje. De band tussen deze twee is onverwoestbaar.”  

De moeilijke periode heeft het leven van het gezin alleen nog dichter bij elkaar gebracht. “We beseffen nog dagelijks dat het leven kwetsbaar is en zijn dankbaar dat het nu zo goed gaat. Geniet van elke dag is een cliché maar zo waar!”